ELEKTROSTYMULACJA

Elektrostymulacja to bezpieczny i często stosowany zabieg fizjoterapeutyczny, który pomaga w leczeniu i usprawnianiu mięśni. Podczas terapii na skórę naklejane są niewielkie elektrody, przez które przekazywane są delikatne impulsy elektryczne. Impulsy te pobudzają mięśnie do pracy w sposób kontrolowany i bezpieczny – podobnie jak wtedy, gdy napina je nasz układ nerwowy. Zabieg jest zwykle bezbolesny. Pacjent może odczuwać lekkie mrowienie lub rytmiczne skurcze mięśni. Intensywność zawsze dobierana jest indywidualnie i dostosowywana do komfortu osoby poddawanej terapii.

 Po co stosuje się elektrostymulację?

Elektrostymulacja pomaga:

  • wzmocnić osłabione mięśnie,
  • zapobiegać zanikom mięśniowym,
  • poprawić krążenie,
  • przyspieszyć powrót do sprawności po urazach lub operacjach,
  • zmniejszyć dolegliwości bólowe (w zależności od rodzaju prądu).

 Wskazania do elektrostymulacji

  • osłabienia mięśni po urazach, unieruchomieniu lub operacjach,
  • rehabilitacji po endoprotezoplastyce, złamaniach, rekonstrukcjach więzadeł,
  • chorób neurologicznych (np. po udarze, przy niedowładach – zgodnie z zaleceniem lekarza),
  • bólów mięśniowych i przeciążeń,
  • problemów z utrzymaniem prawidłowego napięcia mięśni.

 Przeciwwskazania – kiedy nie wykonuje się zabiegu?

  • rozrusznik serca lub inne wszczepione urządzenia elektroniczne,
  • ciąża (szczególnie w obrębie brzucha i okolicy lędźwiowej),
  • choroby nowotworowe (chyba że lekarz zdecyduje inaczej),
  • stany zapalne, rany lub uszkodzenia skóry w miejscu elektrod,
  • zaburzenia czucia uniemożliwiające kontrolę odczuwania bodźców,
  • padaczka (wymaga konsultacji lekarskiej).

GALWANIZACJA

Galwanizacja to zabieg fizykoterapeutyczny, w którym wykorzystuje się prąd stały o bardzo małym natężeniu. Podczas terapii na skórze umieszczane są elektrody, przez które prąd przepływa w sposób ciągły i łagodny. Zabieg działa miejscowo i jest szeroko stosowany w rehabilitacji oraz leczeniu dolegliwości bólowych. W zależności od ułożenia elektrod (katoda lub anoda), zabieg może działać pobudzająco lub uspokajająco na tkanki. W trakcie galwanizacji pacjent może odczuwać delikatne mrowienie, ciepło lub lekkie szczypanie pod elektrodami. Odczucia te są normalne i nie powinny być bolesne. Natężenie prądu jest zawsze dobierane indywidualnie, tak aby zabieg był komfortowy i bezpieczny.

Po co stosuje się galwanizację?

  • zmniejszyć ból,
  • poprawić ukrwienie tkanek,
  • przyspieszyć procesy regeneracji i gojenia,
  • zmniejszyć napięcie mięśniowe,
  • wspomagać leczenie stanów zapalnych.

Wskazania do galwanizacji

  • zespołów bólowych kręgosłupa i stawów,
  • nerwobóli (np. rwa kulszowa, neuralgie),
  • chorób zwyrodnieniowych stawów,
  • stanów pourazowych,
  • zaburzeń krążenia obwodowego,
  • niektórych chorób neurologicznych (zgodnie z zaleceniem lekarza).

Przeciwwskazania – kiedy nie wykonuje się galwanizacji?

  • rozrusznik serca lub inne wszczepione urządzenia elektroniczne,
  • choroby nowotworowe,
  • ciąża,
  • ostre stany zapalne i gorączka,
  • uszkodzenia skóry, rany, zmiany dermatologiczne w miejscu elektrod,
  • zakrzepica i choroby naczyń w fazie ostrej,
  • zaburzenia czucia uniemożliwiające bezpieczne przeprowadzenie zabiegu.

JONOFOREZA

Jonoforeza to zabieg fizykoterapeutyczny, który łączy działanie prądu stałego z podawaniem leku przez skórę. Dzięki temu substancje lecznicze mogą dotrzeć bezpośrednio w głąb tkanek, dokładnie w miejsce, gdzie są potrzebne – bez obciążania żołądka czy wątroby. Rodzaj leku dobierany jest indywidualnie – najczęściej są to preparaty przeciwbólowe, przeciwzapalne lub rozluźniające. Podczas zabiegu na skórę nakładane są elektrody, a pod jedną z nich umieszcza się lek w postaci żelu lub roztworu. Delikatny prąd „wprowadza” cząsteczki leku przez skórę. Zabieg jest bezbolesny – pacjent może odczuwać lekkie mrowienie, ciepło lub delikatne szczypanie.

Po co stosuje się jonoforezę?

  • zmniejszyć ból i stan zapalny,
  • przyspieszyć proces gojenia,
  • zmniejszyć obrzęk,
  • poprawić ukrwienie tkanek,
  • dostarczyć lek dokładnie w miejsce chorobowo zmienione.

Wskazania do jonoforezy

  • zespołów bólowych kręgosłupa i stawów,
  • stanów zapalnych ścięgien, mięśni i więzadeł,
  • chorób zwyrodnieniowych stawów,
  • urazów i przeciążeń,
  • blizn i zrostów,
  • nadmiernej potliwości (w wybranych obszarach).

Przeciwwskazania – kiedy nie wykonuje się jonoforezy?

  • rozrusznik serca lub inne wszczepione urządzenia elektroniczne,
  • uczulenie na lek stosowany do zabiegu,
  • ciąża,
  • choroby nowotworowe,
  • uszkodzenia skóry, rany, infekcje lub zmiany skórne w miejscu zabiegu,
  • ostre stany zapalne z gorączką,
  • zaburzenia czucia uniemożliwiające kontrolę odczuć.

PRĄDY DIADYNAMICZNE

Prądy diadynamiczne to zabieg fizykoterapeutyczny wykorzystujący specjalne rodzaje prądu o niskiej częstotliwości, które działają głównie przeciwbólowo i rozluźniająco. W rehabilitacji stosuje się je od wielu lat, szczególnie w leczeniu bólu oraz dolegliwości związanych z układem mięśniowo-nerwowym. W zależności od zastosowanego rodzaju prądu (np. DF, MF, CP), efekt może być bardziej przeciwbólowy lub pobudzający mięśnie. Podczas zabiegu na skórę naklejane są elektrody, przez które przepływa prąd o zmiennym charakterze. Pacjent może odczuwać rytmiczne mrowienie, delikatne pulsowanie lub lekkie wibracje. Odczucia te są normalne i nie powinny powodować bólu. Natężenie prądu zawsze dobierane jest indywidualnie.

Po co stosuje się prądy diadynamiczne?

  • zmniejszyć ból,
  • rozluźnić nadmiernie napięte mięśnie,
  • poprawić krążenie krwi,
  • zmniejszyć obrzęk,
  • przyspieszyć regenerację tkanek.

Wskazania do prądów diadynamicznych

  • zespołów bólowych kręgosłupa,
  • nerwobóli (np. rwa kulszowa, neuralgie),
  • chorób zwyrodnieniowych stawów,
  • przeciążeń i urazów mięśni,
  • stanów po urazach (bez ostrego stanu zapalnego),
  • bolesnych napięć mięśniowych.

Przeciwwskazania – kiedy nie wykonuje się zabiegu?

  • rozrusznik serca lub inne wszczepione urządzenia elektroniczne,
  • choroby nowotworowe,
  • ciąża,
  • ostre stany zapalne i gorączka,
  • zakrzepica i choroby naczyń w fazie ostrej,
  • uszkodzenia skóry, rany lub zmiany skórne w miejscu elektrod,
  • zaburzenia czucia uniemożliwiające kontrolę odczuwania bodźców.